Lichen #1 Lucie Ménard / Petrichor

13.09.20
—08.11.20

Een groepstentoonstelling met Félicia Atkinson, Ismaïl Bahri, Sina Hensel, Bárbara Prada en Luca Vanello, samengesteld door Lichen-laureaat Lucie Ménard.

 

Lichen is een prijs voor startende curatoren en is een initiatief van CIAP platform voor hedendaagse kunst en het departement Curatorial Studies aan het KASK School of Arts met als doel curatorieel experiment te ondersteunen en te stimuleren. Lichen werkt met een open call en een jury van deskundigen. De uiteindelijke winnaar krijgt de mogelijkheid om een project bij CIAP te realiseren en krijgt hiervoor zowel financiële, productionele als inhoudelijke ondersteuning. Dit jaar presenteren CIAP en KASK met trots de groepstentoonstelling Petrichor, samengesteld door de laureaat van de editie van 2019, Lucie Ménard. 

Petrichor is de bedwelmende geur die uit de droge grond komt na een regenbui en echoot het schijnbaar vluchtige en sensoriële karakter van de artistieke praktijken in deze tentoonstelling. De tentoonstelling celebreert micro-fenomenen die ons dagelijks leven vormgeven, maar haast onzichtbaar blijven. Om deze alsnog waar te nemen, zijn vertraging en concentratie onmisbare begrippen. De uitnodiging om te onthaasten en te observeren, mag dan wel onschuldig lijken, ze is vandaag meer dan ooit politiek van aard in het licht van de huidige pandemie. De kunstenaars die curator Lucie Ménard uitnodigde, gaan elk op een eigenzinnige manier op met het gegeven van tijdelijkheid.

De hybride objecten van Luca Vanello (°1986, Trieste) combineren organische met synthetische materialen waarbij de mate van vergankelijkheid van deze materialen, door middel van verschillende technieken, door de kunstenaar werden gemanipuleerd. Het resultaat zijn sculpturen die circulariteit, verval en de kwetsbaarheid van levende organismen centraal stellen. 

Ismaïl Bahri (°1978, Tunis) werkt met een elementaire formele woordenschat om kortstondige verschijnselen vast te leggen. Het isoleren van druppelend water wordt op die manier een poëtisch gebaar. Sina Hensel (°1986, Mainz) en Bárbara Prada (°1990, Lima) verhouden zich elk op idiosyncratische wijze ten opzichte van organische materialen. Hensel deelt haar studio met een grote variëteit aan planten, algen en andere organismen die elk een rol spelen in haar artistieke praktijk. De zorg waarmee Hensel ze onderzoekt, verzorgt en oogst keert terug in haar schilderijen. Deze zijn opgebouwd uit natuurlijke pigmenten en dus afhankelijk van atmosferische omstandigheden en transformerend in de tijd. Prada’s praktijk draait rondom voeding en de verhalen waarmee ze vervlochten zijn. Vergeten recepten en fragmenten lokale kennis vormen haar bouwstenen. Prada doet onderzoek naar de manier waarop voedsel ons kan helpen in contact te treden met ons verleden en tegelijkertijd onze blik op het heden te verfrissen. De soundscapes van Félicia Atkinson's (°1981, Paris) zijn assemblages van gesproken tekst en in situ opgenomen geluiden. Ze genereren een specifieke sfeer en begeleiden de luisteraar naar een andere plek. Voor Atkinson vindt het zwaartepunt van de ontmoeting tussen de luisteraar en het werk niet plaats tijdens de confrontatie, maar eerder nadien. We pakken altijd iets mee naar huis, zegt ze, zoals een geheim dat in onze zakken glipt. 

Bio:

Lucie Ménard (°1987, Caen) is een onafhankelijke curator gevestigd in Lille (FR). In 2019, studeerde ze af van het internationale postgraduaatsopleiding Curatorial Studies aan KASK School of Arts, Gent. Ze was een co-curator van Weekend at Charlie's, een tentoonstelling over de collectie van architect Charles Vandenhove en Harbinger: Subtle Collision, een tentoonstelling georganiseerd in samenwerking met art @ CERN in Genève. In de zomer van 2019, tijdens haar verblijf in Kanazawa (Japan), ontwikkelde ze een project om de artistieke scenes van de tweelingsteden Gent en Kanazawa in kaart te brengen. Sinds 2012 werkt ze als hoofd onderwijsprogramma's bij Le Fresnoy — Studio national des arts contemporains in Tourcoing (Frankrijk). Ze is een van de medeoprichters van mos, een grensoverschrijdend collectief voor curatoriële projecten opgericht in 2020 in Gent met Lieselotte Egtberts, Elisa Maupas en Anna Stoppa.

 

Het project is gerealiseerd in collaboratie met Curatorial Studies, KASK School of Arts. Met steun van de Vlaamse Gemeenschap, de Stad Genk en de CIAP-leden.